لغت نامه دهخدا
تکاذب. [ ت َ ذُ ] ( ع مص ) باهم کذب کردن بدوستی و سخن دروغ گفتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). به یکدیگر دروغ گفتن. ( از اقرب الموارد ).
تکاذب. [ ت َ ذُ ] ( ع مص ) باهم کذب کردن بدوستی و سخن دروغ گفتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). به یکدیگر دروغ گفتن. ( از اقرب الموارد ).
با هم کذب کردن بدوستی و سخن دروغ گفتن