تپانیدن

تپانیدن. [ت َ دَ ] ( مص مرکب ) تپیدن کنانیدن. ( ناظم الاطباء ).

(تَ دَ ) (مص م. ) نک تپاندن.

( مصدر ) فرو کردن چپاندن تپانیدن.
تپانیدن فرمودن. یا لرزیدن

نک تپاندن.