تندیاز

تندیاز. [ ت ُن ْدْ] ( نف مرکب ) سریعالسیر. تیزتک. پرسرعت:
نشست از بر باره تندیاز
همی رفت با وی بسی رزمساز.فردوسی.

(تُ ) (ص فا. ) زودرس، زودیاب.

تندوتیز، زودگذر.

زودرس، زودیاب.