تمشیط
لغت نامه دهخدا
تمشیط. [ت َ ] ( ع مص ) شانه وار پیدا شدن پیه در پهلوی اشتر. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || تسریح و تخلیص بعض موی از بعض دیگر. ( از اقرب الموارد ).
تمشیط. [ت َ ] ( ع مص ) شانه وار پیدا شدن پیه در پهلوی اشتر. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || تسریح و تخلیص بعض موی از بعض دیگر. ( از اقرب الموارد ).