تلبیث
لغت نامه دهخدا
تلبیث. [ ت َ ] ( ع مص ) درنگی کردن. ( تاج المصادر بیهقی ). درنگ کردن فرمودن و بر درنگ داشتن کسی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
فرهنگ فارسی
درنگی کردن. درنگ کردن فرمودن و بر درنگ داشتن کسی را.
جمله سازی با تلبیث
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 نویسندگان بزرگ همیشه تلاش میکنند تا از تلبیث و فریب در روایت داستان خود بپرهیزند تا مخاطب بتواند حقیقت را بدون هیچ ابهامی درک کند.
💡 در مباحث فلسفی، مفهوم تلبیث به معنای پوشاندن حقیقت با لایههایی از شبهه و ابهام است که باعث گمراهی ذهن ناظر و تحلیلگر میشود.
💡 بسیاری از سیاستمداران با استفاده از تکنیکهای تلبیث، سعی میکنند واقعیتهای تلخ اقتصادی را پشت وعدههای درخشان و پوشالی پنهان کنند تا افکار عمومی را منحرف کنند.