تلبیث

تلبیث. [ ت َ ] ( ع مص ) درنگی کردن. ( تاج المصادر بیهقی ). درنگ کردن فرمودن و بر درنگ داشتن کسی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

درنگی کردن. درنگ کردن فرمودن و بر درنگ داشتن کسی را.