تقیا
مترادف‌ها
تقیه، پنهان‌کاری
متضادها
اظهار، آشکارسازی
لغت نامه دهخدا
تقیا. [ ت َ ] ( اِخ ) از شعرا و علمای ایران و از اهالی شوشتر است و به هندوستان رفت و مورد توجه اکبرشاه قرار گرفت و در دوره حکومت جهانگیر شاه بمسند صدارت رسید و بسال 1020 هَ. ق. درگذشت. این بیت از اوست:
من بنده این رسم که در چارسوی عشق
با هرکه نه غارت زده سودا ننمایند.( از قاموس الاعلام ترکی ).
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی تَقِیّاً: پرهیزگار
ریشه کلمه:
وقی (۲۵۸ بار)
جمله سازی با تقیا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در برخی مکاتب فکری، مفهوم تقیا به عنوان راهکاری برای حفظ جان و ایمان در شرایط بسیار سخت و تحت فشار دشمنان تعریف شده است.
💡 بحث در مورد جایگاه و شرایط اعمال تقیا در فقه اسلامی، همواره یکی از موضوعات مورد بحث و بررسی میان دانشمندان و متخصصان بوده است.
💡 استفاده از تقیا در شرایط اضطراری، از نظر برخی صاحب‌نظران یک ضرورت شرعی برای جلوگیری از آسیب‌های جبران‌ناپذیر به جان انسان‌ها محسوب می‌شود.
