تقی عبدا

ایل بختیاری یکی از قبایل بزرگ لر در ایران است و به دو شاخه اصلی هفت‌لنگ و چهارلنگ تقسیم می‌شود. هفت‌لنگ یکی از دو بخش مهم این قوم است و شامل چند طایفه بزرگ می‌باشد. یکی از طایفه‌های مهم در شاخه هفت‌لنگ، طایفه بابادی است که خود به بخش‌ها و تیره‌های متعددی تقسیم می‌شود. در میان این تیره‌ها، یکی تحت عنوان «تَقی عَبدُاللهی» (یا «تقی عبدا») وجود دارد، که نشان‌دهنده نام خانوادگی یا شجره‌ای مشخص در میان طوایف بابادی عالی انور است. تقی عبداللهی از جمله تیره‌های شناخته‌شده طایفه عالی انور بابادی است. این تیره جزئی از گروه‌های مختلف خانوادگی است که شامل خانواده‌هایی مانند میربابادی (مهربابادی)، مهری‌پور، حبیبی، امانی و گودرزی می‌شود. در منابع محلی و شجره‌نامه‌ها آمده که طایفه عالی انور و به‌ویژه تیره تقی عبداللهی سابقه‌ای طولانی در منطقه داشته و از دوران صفویه جایگاه اجتماعی و قدرتی خاص داشته‌اند (به‌ویژه در میان طوایف بابادی). بر اساس نوشته‌ها، هسته اصلی قدرت طایفه بابادی به «اولاد تقی عبدالله» بازمی‌گردد و این خاندان در ساختار ایلی نقش کلیدی داشته‌اند.