تقفر

لغت نامه دهخدا

تقفر. [ ت َ ق َف ْ ف ُ ] ( ع مص ) در پی رفتن و پیروی نمودن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || تعرق استخوان. ( از اقرب الموارد ). رجوع به تعرق شود.