تعرس
لغت نامه دهخدا
تعرس. [ ت َ ع َرْ رُ ] ( ع مص ) دوستی کردن با زن و فریفته گشتن بر وی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). دوستی کردن با زن. ( از اقرب الموارد ).
تعرس. [ ت َ ع َرْ رُ ] ( ع مص ) دوستی کردن با زن و فریفته گشتن بر وی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). دوستی کردن با زن. ( از اقرب الموارد ).