تصالح کردن

آشتی کردن، صلح کردن، سازش کردن

ستیزه کردن، دشمنی کردن، دعوا کردن، جدایی

تصالح کردن. [ ت َ ل ُ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) آشتی کردن: چون... از مجاورت ایشان و بازگشتن از این سخن و تصالح کردن از جهت ایشان نومید شد و هیچ حیلت نماند ایشان را گفت... ( تاریخ قم ص 255 ).

آشتی کردن