تسیع

لغت نامه دهخدا

تسیع. [ ت َ ] ( ع اِ ) نه یک. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( مهذب الاسماء ) ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ). تُسع. ( اقرب الموارد ) ( المنجد ). ج،اتساع. ( ناظم الاطباء ).