تسوخ

لغت نامه دهخدا

تسوخ. [ ت َ س َ وْ وُ ] ( ع مص ) در گل و لای افتادن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از متن اللغة ). در گل افتادن. ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ).