تسابی

تسابی. [ ت َ ] ( ع مص ) بندی کردن بعضی مر بعضی را. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). اسیر کردن بعض قوم مر بعضی را. ( از اقرب الموارد ) ( از متن اللغة ) ( از المنجد ). || دل بردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). اسیر کردن کسی با محبت ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ) ( از متن اللغة ).

بندی کردن بعضی مر بعضی را. اسیر کردن بعض قوم مر بعضی را.