لغت نامه دهخدا
ترکه پائین. [ ت َ ک ِ ] ( اِخ ) ده کوچکی است که در بخش حومه شهرستان نائین و 30 هزارگزی جنوب نائین و 10 هزارگزی راه هاشم آباد به نائین قرار دارد. کوهستانی و معتدل است. 80 تن سکنه دارد. آب آن از چشمه و محصول آنجا غله و میوه و حبوبات و شغل مردم کشاورزی است.راه فرعی دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 10 ).