تربق

لغت نامه دهخدا

تربق. [ ت َ رَب ْ ب ُ ] ( ع مص ) درآویختن چیزی را بگردن. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).معلق ساختن چیزی. ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ).