لغت نامه دهخدا
تبینه. [ ت َ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) عنکبوت. ( لسان العجم شعوری ج 1 ورق 292 الف ) ( ناظم الاطباء ):
درون خانه سیم و زر دفینه
کشیده بر درش پرده تبینه.میرنظمی ( از شعوری ایضاً ). || قی و استفراغ. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). قی و آنکه قی میکند. ( ناظم الاطباء ):
دارم ز تبینه شبینه
درد کمر و خراش سینه.( مؤلف انجمن آرا ).
