لغت نامه دهخدا
( تبختریة ) تبختریة. [ ت َ ب َ ت ُ ری ی َ ] ( ع مص جعلی، اِ مص ) رفتار با وقار و تبختر. ( ناظم الاطباء ). رفتار متکبر خودپسند. ( از قطرالمحیط ).
( تبختریة ) تبختریة. [ ت َ ب َ ت ُ ری ی َ ] ( ع مص جعلی، اِ مص ) رفتار با وقار و تبختر. ( ناظم الاطباء ). رفتار متکبر خودپسند. ( از قطرالمحیط ).
رفتار با وقار و تبختر. رفتار متکبر و خودپسند.