لغت نامه دهخدا
تأویب. [ ت َءْ ] ( ع مص ) همه روز رفتن. || تسبیح کردن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( صراح اللغه ) ( ترجمان علامه جرجانی ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). قوله تعالی: «یا جبال اوبی معه ». ( منتهی الارب ). || با یکدیگر نبرد کردن شتران در رفتار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
