تانسیلو

تانسیلو. [ ل ل ُ ] ( اِخ ) شاعر ایتالیائی بسال 1510 م. در «ونوزا» متولد شد و در 1568 م. در «تانو» درگذشت. در سال 1535 وابسته دربار ناپل گشت و جزو ملازمان نایب السلطنه آنجا «دون پدرو» درآمد. آنگاه در سفرهای متعدد ملازم پسر نایب السلطنه «دون گارسیا» شد. شاعری صمیمی و احساساتی بود و گاه گاه اشعار پرشوری میسرود. «انگورچین ِ» او که بسال 1532 پایان یافته بود، بوسیله «گرن وی » بسال 1752 و باز بوسیله «مرسیه » بسال 1798 تحت عنوان «باغ عشق » یا «انگورچین » بفرانسه ترجمه شد. آثار دیگر این شاعر عبارتند از: 1 - قطعات. 2 - قوافی. 3 - دو شعر آموزنده: بنام «حوزه » و «دایه » که در آن مادران را به شیر دادن اطفال خود تشویق و تحریض کرد. و در این امر بر ( روسو ) مقدم است. 4 - منظومه مذهبی: بنام «اشکهای سن پیر» بسال 1602 م. تمام آثار او بسال 1738 م. در ونیز انتشار یافت.