تاماولی
لغت نامه دهخدا
تاماولی. [ وَ ] ( اِخ ) تیره ای از ایل طیبی از شعبه لیراوی ایلات کوه گیلویه فارس. ( از جغرافیای سیاسی کیهان ص 89 ). رجوع به طیبی و فارسنامه ناصری و جغرافیای سیاسی کیهان ص 82 شود.
تاماولی. [ وَ ] ( اِخ ) تیره ای از ایل طیبی از شعبه لیراوی ایلات کوه گیلویه فارس. ( از جغرافیای سیاسی کیهان ص 89 ). رجوع به طیبی و فارسنامه ناصری و جغرافیای سیاسی کیهان ص 82 شود.