تاریخ اولاد الاطهار

[ویکی نور] تاریخ اولاد الاطهار، نوشته سید محمدرضا طباطبایی یزدی و به کوشش محمد الوان ساز خویی، کتابی است پیرامون امامزادگان مدفون در ایران که به زبان فارسی نوشته شده و نگارش آن در روز جمعه، 27 رجب سال 1300ق.پایان یافته است.
کتاب با دو مقدمه از محقق و مؤلف آغاز و مطالب در هشت باب، تنظیم شده است.
مصحح در مقدمه خود، نخست کتب مزارات تبریز را معرفی کرده و آنگاه نشانی گفتاوردهای مؤلف (در کتاب) را معین نموده و در برخی موارد اشتباهات وی را تصحیح کرده و در پایان، شیوه تحقیق کتاب را توضیح داده است.
در مقدمه نویسنده، به موضوع و اهمیت کتاب اشاره شده است.
یکی از کتاب های مزارشناسی، اثر حاضر می باشد. مؤلف که نسب خویش را به امام حسن مجتبی(ع) رسانده و شرح نسبتا مفصلی هم از اجدادش داده، با روحیه سنی ستیزی و بنا به درخواست جمعی از مسلمانان و هم با پیشینه سی سال مطالعه کتب معتبر درباره احوال امامزادگان مدفون در شهر تبریز، اقدام به تألیف کتاب حاضر نموده؛ چنان که گوید: «... بعضی از اجله اصحاب... از این حقیر التماس و سؤال نمودند از بیان احوال امامزاده های کرام... در دارالسلطنه تبریز... که بعضی از قبور مبارکه ایشان ظاهر و آشکار و برخی مخفی و پنهان زیر خاک در استتار ]است
البته نویسنده در مقدمه کتاب، آن را به ناصرالدین شاه قاجار با عباراتی همچون «خسرو عادل و غازی باذل... حامی دین... و ماحی کفر... و قاصم ظهور فراعنه... السلطان بن السلطان و...» تقدیم نموده و گفته است: «دعای ایشان بر داعی و همه اهل اسلام واجب است»....