تاج الدین محمود بن حداد اشنهی

[ویکی فقه] اشْنُهی، عارف سده ۶ و ۷ق /۱۲ و ۱۳م است.
اشْنُهی، یا اشنوی، تاج الدین محمود بن حداد (یا خدا داد)
محمدتقى دانش پژوه و علی نقى منزوی، فهرست کتابخانة سپهسالار، ص ۵۰ -۵۱، تهران، ۱۳۵۶ش.
از دیدگاه اشنهی مکان ۳ قسم است: ۱. مکان جسمانیات؛ ۲. مکان روحانیات، که هر کدام اقسامی دارد؛۳. مکان الله تعالی. او وجود خداوند را در مکانهای جسمانی و روحانی محال می داند و مکانی را برای او اثبات می کند که لایق ذات مقدسش باشد و این مکانی است فوق همه مکانها. به گفته اشنهی «همه آن مکان قرب در قرب است »، هیچ بعدی ندارد - نه طول، نه عرض و نه عمق - و همه نامتناهیها نقطه ای از آن مکانند.
محمود اشنهی، «پاسخ به چند پرسش »، ج۱، ص ۶۶، «غایة الامکان فی درایة المکان »، مجموعه آثار فارسی، به کوشش نجیب مایل هروی، تهران، ۱۳۶۸ش.
به اعتقاد اشنهی زمان نیز ۳ گونه است:۱. زمان جسمانیات؛ ۲. زمان روحانیات؛ ۳. زمان حق تعالی.
← زمان جسمانیات
...