لغت نامه دهخدا
بید ناز. [ دِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) بید موله.بید مجنون. بید معلق. ( یادداشت مؤلف ):
زلفت که چو بید ناز آویخته است
خاک محن اندر سر من بیخته است.( از کتاب شرف الدین رامی ).رجوع به بید مولّه و بید مجنون و بید معلق شود.
بید ناز
فرهنگ فارسی
بید موله. بید مجنون. بید معلق.