لغت نامه دهخدا
بواح. [ ب َ ] ( ع ص ) ظاهر و آشکار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). ظاهر وآشکار. یقول: امرهم بمعصیة بواحاً. ( ناظم الاطباء ). یقال: فعله بواحاً؛ ای جهاراً. ( از اقرب الموارد ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟