بهانه طلبیدن

بهانه طلبیدن. [ ب َ ن َ / ن ِ طَ ل َ دَ ] ( مص مرکب ) از پی دست آویز گشتن. بهانه جستن. ( فرهنگ فارسی معین ).

( مصدر ) از پی دست آویز گشتن بهانه جستن