واژه «بِغثان» در زبان عربی به صورت جمع واژه «بُغاث» به کار میرود و در متون لغوی کهن برای اشاره به گروهی از پرندگان ضعیف و کمتوان استفاده شده است. این پرندگان معمولاً دارای رنگی تیره و رفتاری کمقدرت در پرواز توصیف شدهاند و در برخی منابع به عنوان پرندگان ناتوان یا کماهمیت در میان پرندگان شکاری شناخته میشوند. در توصیفهای ادبی و لغوی، «بغاث» گاهی به پرندگانی اطلاق شده که توان شکار ندارند و از مردار یا باقیمانده غذاها تغذیه میکنند و به همین دلیل در رده پرندگان ضعیف قرار میگیرند. واژه «بغثان» در حقیقت صورت جمعی این مفهوم است و به مجموعهای از چنین پرندگانی اشاره دارد. در ادبیات عربی، از این واژه گاهی برای بیان تمثیلی استفاده شده تا تفاوت میان افراد نیرومند و ضعیف نشان داده شود. برای مثال در برخی ضربالمثلها، «بغاث» در برابر پرندگان شکاری مانند عقاب قرار میگیرد تا مفهوم ضعف در برابر قدرت را منتقل کند. همچنین این واژه در متون قدیمی به صورت نمادین برای اشاره به افراد ناتوان یا کماثر در جامعه نیز به کار رفته است. از نظر لغوی، «بغثان» بیشتر یک واژه جمعی و توصیفی است تا نام یک پرنده مشخص و واحد، و کاربرد آن وابسته به ادبیات و متون کهن است. بنابراین معنای کلی «بغثان» به گروهی از پرندگان ضعیف، کمتوان و غالباً مردارخوار اشاره دارد که در زبان و ادبیات عربی برای بیان ضعف و ناتوانی نیز به کار رفتهاند.
بغثان
لغت نامه دهخدا
بغثان. [ ب ِ ] ( ع اِ ) ج ِ بُغاث. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ).