برعث

لغت نامه دهخدا

برعث. [ ب ُ ع ُ ] ( ع اِ ) حلقه دبر. ج، براعث. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
برعث. [ ب َ ع َ ] ( اِخ ) موضعی است. ( منتهی الارب ).