بردس

لغت نامه دهخدا

بردس. [ ب ِ دِ ] ( ع ص، اِ ) مرد خبیث و گردن کش. || مرد زشت و بد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || مرد متکبر. ( ناظم الاطباء ).

مرد خبیث و گردن کش یا مرد زشت و بد.