بذیون

لغت نامه دهخدا

بذیون. [ ب َذْ ] ( اِ ) قماش نفیس.( برهان قاطع ) ( از فرهنگ رشیدی ) ( از آنندراج ) ( انجمن آرا ). اقمشه خوب نفیس. ( فرهنگ سروری ):
برز بالا بود بلند برین
هست بذیون قماشهای گزین.( فرهنگ منظوم از فرهنگ سروری ).