لغت نامه دهخدا
بدگونیا. [ ب َ ] ( ص مرکب ) بد ساخته شده. خانه ای که صحن آن کج و معوج باشد.( ناظم الاطباء ). به اصطلاح معماران، خانه ای که صحنش کج باشد و آن را شوم پندارند. ( آنندراج ):
ز راستی است که بدگونیاست خانه عمر
ببین کمان کج افتاده خانه تیر است.وحید ( از آنندراج ).ورجوع به گونیا شود.