بدزندگانی

مترادف‌ها

بدبختی، تیره روزی

متضادها

خوش‌زندگانی

لغت نامه دهخدا

بدزندگانی. [ ب َ زِ دَ / دِ ] ( ص مرکب ) بدمعاش. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). آنکه زندگانی وی روبراه نباشد. بدروزگار. ( از فرهنگ فارسی معین ). || شریر. بدذات. ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ فارسی معین ). شریر و ظالم. ( آنندراج ):
ظالمی را خفته دیدم نیمروز
گفتم این فتنه است خوابش برده به
آنکه خوابش بهتر از بیداری است
آنچنان بدزندگانی مرده به.سعدی.|| بدخوراک. که خوراکهای پست و درشت می خورد. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ فارسی معین ): همج همجاً؛ گرسنه و بدزندگانی گردید. ( منتهی الارب ).

فرهنگ عمید

۱. آن که زندگانیش به سختی می گذرد، بدروزگار.
۲. شرور، بدجنس.

فرهنگ فارسی

( صفت ) ۱ - آنکه زندگانی وی براه نباشد بد روزگار. ۲ - شریر بدذلت. ۳ - کسی که خوراکیهای پست و خشن خورد بد خوراک.

جمله سازی با بدزندگانی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 در متون کهن ادبی، نویسندگان اغلب از واژه بدزندگانی برای اشاره به اعمال ناپسند و رفتارهای غیراخلاقی افرادی که در جامعه نفوذ داشتند استفاده می‌کردند.

💡 تاریخ پر از داستان‌های مربوط به بدزندگانی حاکمان بی‌عدالتی است که با سوءاستفاده از قدرت، زندگی مردم عادی را با سختی و فلاکت مواجه کردند.

💡 او با صبر و حوصله تمام، سعی می‌کرد تا از تأثیرات منفی بدزندگانی همسایگان خود بر تربیت فرزندانش جلوگیری کرده و آن‌ها را به راه راست هدایت کند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران