بدتبار
کلمه «بدتبار» به معنای فردی است که از نظر نسب یا پیشینه خانوادگی، ناپسند یا نامناسب دانسته می‌شود. این واژه معمولاً برای توصیف کسی به کار می‌رود که از خانواده‌ای با سابقه نیکو و پسندیده نیست یا به طور کلی خاستگاه و تبار او منفی ارزیابی می‌شود. «بدتبار» در زبان فارسی بار معنایی منفی دارد و بیشتر در متون ادبی یا گفتار انتقادی دیده می‌شود. این واژه از ترکیب «بد» به معنای ناپسند و «تبار» به معنای اصل و نسب ساخته شده است. بنابراین مفهوم آن به ویژگی‌های خانوادگی و پیشینه فرد اشاره دارد. گاهی این واژه به صورت کنایه‌ای برای بیان ناپسندی رفتار یا شخصیت فرد نیز به کار می‌رود. این واژه بیشتر به اصل و نسب فرد اشاره دارد و در مجموع به معنای کسی است که دارای پیشینه یا تبار نامطلوب و ناپسند است.
مترادف‌ها
بدنسب، پست‌نسبل، ننگین‌تبار
متضادها
اصیل، نجیب، پاک‌زاده
لغت نامه دهخدا
بدتبار. [ ب َ ت َ ] ( ص مرکب ) بدنژاد و بداصل. ( آنندراج ). نانجیب. بداصل و بدنژاد. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
بد نژاد و بد اصل نانجیب.
جمله سازی با بدتبار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در داستان‌های کلاسیک و قدیمی، شخصیت‌های بدتبار اغلب با ویژگی‌های اخلاقی منفی و رفتارهای مخرب در برابر دیگران شناخته می‌شدند و نقش منفی ایفا می‌کردند.
💡 او با وجود اینکه از خانواده‌ای بدتبار برخاسته بود، توانست با تلاش و پشتکار خود، جایگاه اجتماعی والایی در جامعه پیدا کند و عزت نفس خود را حفظ کند.
💡 در برخی متون ادبی قدیمی، واژه بدتبار برای توصیف افرادی به کار می‌رفت که از نظر اصالت خانوادگی یا اخلاقی مورد انتقاد و مذمت بودند.
