لغت نامه دهخدا
( بدآوازه ) بدآوازه. [ ب َ زَ / زِ ] ( ص مرکب ) بدآواز. || که به بدی شهرت دارد.
بد اوازه
فرهنگ فارسی
( بد آوازه ) بد آواز یا که به بدی شهرت دارد.
( بدآوازه ) بدآوازه. [ ب َ زَ / زِ ] ( ص مرکب ) بدآواز. || که به بدی شهرت دارد.
( بد آوازه ) بد آواز یا که به بدی شهرت دارد.
