بجونه تصویر معنی بجونه لغت نامه دهخدا بجونه. [ ] ( اِخ ) جایی است آبادان [ بهندوستان ] بر کران بیابان. ( حدود العالم ). کلمات مرتبط سدوسان راوینی معکان بارغر کشوکث بهلوان ستبغوا
