لغت نامه دهخدا
باواویجان. ( اِخ ) نام دهکده ای است منسوب به باو: فرخان بزرگ به باو یکی از بزرگان درباری خود فرمان داده بود که شهرساری را در محل ده اوهر بنا کند ولی سکنه آنجا با دادن رشوه «باو» را فریفتند و او منصرف شد. وقتی که پادشاه از خیانت «باو» آگاه شد او را به زندان انداخت و دردهکده آویجان ( باو آویجان = باو آویزان ) وی را دارزد. ( از ترجمه مازندران و استرآباد رابینو ص 78 ).
