لغت نامه دهخدا
بالاسرست. [ س ِ رِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان گنج افروز بخش مرکزی شهرستان بابل که در ده هزار و پانصدگزی جنوب بابل در دشت واقع است ناحیه ای است دارای آب و هوای معتدل مرطوب و300 تن سکنه دارد. آب آنجا از رودخانه بابل تأمین میشود، محصول عمده آن برنج و صیفی و غلات و پنبه و حبوبات و شغل مردمش زراعت و راهش مالرو است. گنبدی از آثار قدیم دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 3 ).
