باقواره
لغت نامه دهخدا
باقواره. [ ق َ رَ / رِ ] ( ص مرکب ) ( از: با+ قواره ) که دارای قواره نیکو باشد. خوش فرم. متناسب. بااندام. خوش ریخت. مقابل بی قواره. و نیز رجوع به قواره شود.
فرهنگ فارسی
خوش فرم دارای قواره نیکو
جمله سازی با باقواره
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در کارهای صنایع دستی قدیمی، از یک باقواره کوچک برای نگه داشتن روغن یا مواد عطری استفاده میکردند که بسیار هنرمندانه ساخته شده بود.
💡 او یک باقواره کوچک از جنس سفال تهیه کرد تا بتواند در آن مقداری از گیاهان دارویی خود را برای استفاده روزانه نگهداری کند.
💡 در آن زمان، هر خانه کوچک برای نگهداری آب یا مواد غذایی ضروری، حتماً به یک باقواره محکم و با دوام نیاز داشت.