لغت نامه دهخدا
بادکلاهی. [ ک ُ ] ( حامص مرکب ) صفت بادکلاه:
بس کز آتش سری و بادکلاهی فلک
بر سر خاک ز خون لعل قبائید همه.خاقانی ( از آنندراج ).
بادکلاهی. [ ک ُ ] ( حامص مرکب ) صفت بادکلاه:
بس کز آتش سری و بادکلاهی فلک
بر سر خاک ز خون لعل قبائید همه.خاقانی ( از آنندراج ).