بادویز
لغت نامه دهخدا
بادویز. [ بادْ ] ( اِ مرکب ) بادویزن. بمعنی بادبیزن است که بادکش باشد. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( شعوری ج 1 ورق 165 ). رجوع به بادزن و بادبیزن شود.
بادویز. [ بادْ ] ( اِ مرکب ) بادویزن. بمعنی بادبیزن است که بادکش باشد. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( شعوری ج 1 ورق 165 ). رجوع به بادزن و بادبیزن شود.