بادرویه

لغت نامه دهخدا

بادرویه. [ ی َ / ی ِ ] ( اِ ) رجوع به بادرو شود. ( معیار جمالی ):
ببادرویه نخشب دو زلف بر رخ زن
که تا دمد همه جا عنبر و گل خود روی.سوزنی.

فرهنگ عمید

= بادرنگبویه