لغت نامه دهخدا
باباشوریده. [ دَ ] ( اِخ ) امیر علیشیر گوید: به قصیده خوانی مشهورست. و با اکثر خوش طبعان مصاحبت دارد. و طبعش نیک است، و در باب پیری این بیت از مثنوی اوست:
قدم شد چون کمان و عمر شد شست
جوانی همچو تیر از شست من جست.( ترجمه مجالس النفائس 86 و 260 ).
