باب بن ذوالجره
لغت نامه دهخدا
( باب بن ذوالجرة ) باب بن ذوالجرة. [ ب ُ ن ِ ذُل ْ ج ِرْ رَ ] ( اِخ ) قاتل «شهرک ( سهرک ) فارسی » در روز ریشهر.
( باب بن ذوالجرة ) باب بن ذوالجرة. [ ب ُ ن ِ ذُل ْ ج ِرْ رَ ] ( اِخ ) قاتل «شهرک ( سهرک ) فارسی » در روز ریشهر.