ایه 5 سوره تین
آیه ۵ سوره تین میفرماید: «ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِینَ»؛ یعنی سپس انسان را به پستترین مرتبه بازگرداندیم. این تعبیر به سقوط انسان از مقام کرامت و آفرینش نیکوی اولیه اشاره دارد. انسان در آغاز در «أحسن تقویم» آفریده شد، اما در اثر انکار، گناه، کفر یا فاصله گرفتن از مسیر الهی، به مرحلهای تنزّل مییابد که قرآن آن را «أسفل سافلین» مینامد. در تفاسیر، «أسفل سافلین» به معنای پایینترین درجات سقوط معنوی، پستترین وضعیت روحی و اخلاقی، یا عذاب و فرجام سخت در آخرت دانسته شده است. این آیه نشان میدهد که سقوط انسان امری اختیاری و نتیجه رفتار و انتخاب اوست، نه نقص در آفرینش الهی. همچنین، عبارت یادشده تأکید میکند که انسانی که مسیر حق را وانهد، از جایگاه والا و ارزشمند انسانی به مرتبهای بسیار پایین تنزّل میکند؛ مرتبهای که از پستیهای دیگر نیز پستتر است. در عین حال، آیات بعدی استثنای مؤمنان و عملکنندگان به صالحات را بیان میکند؛ کسانی که از این سقوط در امان میمانند.
دانشنامه اسلامی
[ویکی اهل البیت] آیه 5 سوره تین. ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِینَ
سپس (به کیفر کفر و گناهش) به اسفل سافلین (جهنم و پست ترین رتبه امکان) برگردانیدیم.
آن گاه او را به پست ترینِ پَستان بازگرداندیم.
سپس او را به پست ترین پستی بازگردانیدیم؛
آنگاه او را فروتر از همه فروتران گردانیدیم.
سپس او را به پایین ترین مرحله بازگرداندیم،
Then We return him to the lowest of the low,
Then do We abase him (to be) the lowest of the low,-