اصحاب یمین در قران

[ویکی فقه] اصحاب یمین در قرآن. اَصحاب یَمین، مؤمنان نیکوکار در دنیا و دریافت کنندگان نامه عمل با دست راست در قیامت می باشند.
واژه «اصحابِ یمین» ۶ بار در قرآن به کار رفته و ترکیبی از اصحاب (جمع صاحب به معنای ملازم) و یمین به معانی هم پیمان، قوّت و شدّت، دست راست و سمت راست (از ماده یُمن به معنای برکت) است.
تعریف میمنه
در تعبیری دیگر که سه بار در قرآن به کار رفته «اصحاب میمنه» گفته شده است. «میمنه» را برخی مصدر میمی به معنای زیادی و استمرار در خیر و برکت و برخی دیگر، اسم مکان، یعنی جایگاه خیر و برکت دانسته اند.
در اصطلاح قرآنی
اصحاب یمین و میمنه در اصطلاح قرآنی به کسانی گفته می شود که در دنیا با ایمان و عمل صالح زندگی کرده اند و روز قیامت نامه عملشان را با دست راست دریافت می دارند: «فَلا اقتَحَمَ العَقَبَة و ما اَدرکَ مَا العَقَبَة فَکُّ رَقَبَة اَو اِطعمٌ فی یَوم ذی مَسغَبَة یَتیمًا ذا مَقرَبَة اَو مِسکینًا ذا مَترَبَة ثُمَّ کانَ مِنَ الَّذینَ ءامَنوا وتَواصَوا بِالصَّبرِ و تَواصَوا بِالمَرحَمَة اُولئِکَ اَصحبُ المَیمَنَة»، «فَاَمّا مَن اوتِیَ کِتبَهُ بِیَمینِه» قرآن، اصحاب یمین را یکی از سه گروه انسانها در قیامت (سابقون، اصحاب یمین و اصحاب شمال) معرفی کرده است: «و کُنتُم اَزوجًا ثَلثَه فَاَصحبُ المَیمَنَةِ... واَصحبُ المَشَمَةِ... والسّبِقونَ...» و در موارد دیگر، اصحاب یمین را در مقابل اصحاب شمال، و اصحاب میمنه را در برابر اصحاب مشئمه قرار داده است.
راز نامگذاری اصحاب یمین
...