لغت نامه دهخدا
اصحاب مواشی. [ اَ ب ِ م َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) مالداران. آنانکه به پرورش و نگهداری چارپایان پردازند. گوسفندداران: گروهی آنجا فرودآمده بودند و اصحاب مواشی و چارپایان بودند. ( تفسیر ابوالفتوح چ قمشه ای ج 7 ص 299 ).
اصحاب مواشی. [ اَ ب ِ م َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) مالداران. آنانکه به پرورش و نگهداری چارپایان پردازند. گوسفندداران: گروهی آنجا فرودآمده بودند و اصحاب مواشی و چارپایان بودند. ( تفسیر ابوالفتوح چ قمشه ای ج 7 ص 299 ).
مالداران آنانکه بپرورش و نگهداری چارپایان پردازند. گوسفند داران: گروهی آنجا فرود آمده بودند و اصحاب مواشی و چارپایان بودند.