ایه 26 سوره یونس

زیاد کردن، افزون کردن

[ویکی اهل البیت] آیه 26 سوره یونس. ۞ لِلَّذِینَ أَحْسَنُوا الْحُسْنَیٰ وَزِیَادَةٌ ۖ وَلَا یَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ قَتَرٌ وَلَا ذِلَّةٌ ۚ أُولَٰئِکَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ ۖ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ
مردم نیکوکار به نیکوترین پاداش عمل خود و زیادتیی (از لطف خدا) نایل شوند و هرگز بر رخسار آنها گرد خجلت و ذلت ننشیند، آنانند اهل بهشت و در آنجا تا ابد متنعّمند.
برای کسانی که نیکی کردند، پاداش و افزون است؛ و چهره آنان را سیاهی و خواری نمی پوشاند؛ آنان اهل بهشت اند در آن جاودانه اند.
برای کسانی که کار نیکو کرده اند، نیکویی و زیاده است. چهره هایشان را غباری و ذلتی نمی پوشاند. اینان اهل بهشتند در آن جاودانه خواهند بود.
پاداش آنان که نیکی می کنند نیکی است و چیزی افزون بر آن. نه سیه روی شوند و نه خوار. اینان اهل بهشتند و در آن جاویدانند.
کسانی که نیکی کردند، پاداش نیک و افزون بر آن دارند؛ و تاریکی و ذلّت، چهره هایشان را نمی پوشاند؛ آنها اهل بهشتند، و جاودانه در آن خواهند ماند.
For them who have done good is the best and extra. No darkness will cover their faces, nor humiliation. Those are companions of Paradise; they will abide therein eternally
To those who do right is a goodly (reward)- Yea, more (than in measure)! No darkness nor shame shall cover their faces! they are companions of the garden; they will abide therein (for aye)!