کلمهی «ایداع» در زبان عربی به معنای سپردن، ودیعه گذاشتن یا امانت دادن چیزی به دیگری است. این واژه ریشه در فعل «ودع» دارد و مفهوم تحویل چیزی به شخصی معتمد برای حفظ یا نگهداری را میرساند. در متون حقوقی و شرعی، «ايداع» به عملی گفته میشود که مال، سند یا شیئی با هدف حفظ، امانت یا انجام تعهد به دیگری سپرده شود. این عمل میتواند هم در زمینه مالی و هم در مورد اشیای ارزشمند، مانند مدارک یا اشیای قیمتی باشد. «ایداع» معمولاً با رعایت امانت و مسئولیت همراه است و کسی که چیزی را دریافت میکند، وظیفه دارد آن را سالم و بدون تغییر نگهداری کند. در فقه و قوانین اسلامی، ایداع جزو قراردادهای امانت و ودیعه محسوب میشود و حقوق و تکالیف طرفین مشخص شده است. این واژه در متون تجاری و اداری نیز کاربرد دارد و برای اشاره به تحویل و دریافت امانت یا وثیقه به کار میرود. ایداع میتواند به صورت موقت یا برای مدت معین باشد و معمولاً مستلزم اعتماد متقابل بین طرفین است.
ایداع
لغت نامه دهخدا
ایداع. ( ع مص ) ( از «ودع » ) ودیعت نهادن به کسی و پذیرفتن از کسی ودیعت را، هو من الاضداد. ( منتهی الارب ) ( تاج المصادر بیهقی ) ( ناظم الاطباء ). حفاظت مال خود را به دیگری سپردن. ( تعریفات ). || صلح کردن میان قوم. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || ( از «ی دع » ) واجب کردن حج را بر خود به تطیب زعفران بجهت احرام، یقال: ایدع الحج علی نفسه اذا اوجبه. ( منتهی الارب ). واجب گردانیدن حج بر خود. ( ناظم الاطباء ). || واجب کردن. ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).
فرهنگ عمید
به ودیعت گذاشتن مالی در نزد کسی، ودیعه گذاشتن، سپردن.
فرهنگ فارسی
ودیعت نهادن بکسی و پذیرفتن از کسی ودیعت را.
