لغت نامه دهخدا
( آویشنه ) آویشنه. [ ش َ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) آویشن.
( آویشنه ) آویشنه. [ ش َ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) آویشن.
( آویشنه ) ( اسم ) نوعی گیاه از تیر. نعناعیان با گلهای سفید یا گلی برگهای کوچک متقابل بیضوی و نوک تیز بدرازی یک سانتیمتر صعتر سعتر پودین. صحرایی یا آویشن شیرازی یا آویشن کوهی مزرنگوش وحشی