انزراب

لغت نامه دهخدا

انزراب. [ اِ زِ ] ( ع مص ) در کمین نشستن صیاد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( تاج المصادر بیهقی ). به کمینگاه داخل شدن صیاد. ( از اقرب الموارد ).