لغت نامه دهخدا
اندجن. [ ] ( اِخ ) دو ولایت است کمابیش بیست پاره دیه. حاصلش انگور و غله و میوه سردسیری بود و از حقوق دیوانی آن نیمی به دیوان قزوین و نیم بدیوان طارمین رود. ( از نزهةالقلوب چ دبیرسیاقی ص 73 ). در معجم البلدان آمده که اَنْدِجَن قلعه بزرگ مشهوری است از نواحی قزوین از اعمال طرم.
